28 september 2012

De houding van de hond

De houding van de hond, ado mukha svanasana, in het Sanskriet is een van de belangrijkste en daarom ook meest voorkomende houdingen in yoga. Als de hond correct wordt uitgevoerd, werkt die heel diep op de wervelkolom, scouders, armen, handen, nek, hoofd, benen, voeten, bloedsomloop, organen in de onderbuik en niet te vergeten de adem.

Voor velen is het een uitdagende en soms moeilijke houding. Dat kan door verschillende oorzaken komen. Vaak ligt de oorzaak in het niet correct uitvoeren van de houding. het kan zijn dat de lichaamsverhoudingen niet worden gebruik in de zin van alles in het verlengde van elkaar plaatsen. De handen horen op schouderbreedte te zijn en geen millimeter daar buiten om zo onnodige belasting van de polsen tegen te gaan. De kruin is op de grond gericht, blik op de navel. Alleen dan wordt het gewicht goed verdeeld over handen en voeten, en zijn de benen actief betrokken bij het ondersteunen van het lichaam. De adem wordt gefilterd met ujjayi, hetgeen de stabiliteit verhoogd. Van opzij vormen de armen en de wervelkolom een lijn. De benen een tweede lijn en tenslotte vormt de grond de derde lijn van een driehoek van opzij bekeken.

De houding van de hond is onderdeel van de zonnegroet, maar hij is bovenal een perfecte verbinding tussen verschillende yogahoudingen, waardoor een vloeiend geheel, een flow kan ontstaan. Hier geldt, oefening baart kunst!

Tenslotte: je bouwt stamina op. Genoeg redenen om ermee aan de slag te gaan.

Anne